چی شد؟
میتونی حدس بزنی کیه؟
یه نفر که بهت نزدیکه
و تو رو خوب میشناسه…
تحلیل موج نشون میده یه خانم توی بیست سالگی.
با ۴۰۶ مقایسه‌اش کن.
ببین چند درصد مطابقت دارن.
تا دو رقم اعشار.
قسمت ۶
چرا…
دیشب روی زمین خوابیده بودیم؟
چی؟ چی شده؟
چی شده؟
بگو اگه چیزی شده.
همه چیز رو راست بگم؟
راست…
همه چیز رو راست بگم؟
پارک دو-جه
بله؟
آقای پاک.
چی شد؟
گوشیت خاموش بود. نگران شدم.
ببخشید.
یهویی شد.
در مورد اون درخواستی که دیروز داشتم چی؟
ندیدیش؟
دیشب برات پیام فرستادم.
ولی جواب ندادی.
۹۹.۹۹٪ مطابقت داره.
خلاصه‌ای از همه اتفاقات تا حالا تهیه کردم.
از اولین تماس تهدیدآمیز
تا حادثه اخیر خانه سالمندان.
به یه نتیجه رسیدم.
تماس گیرنده، ۴۰۶، درگیر نیست
در آدم‌ربایی، انفجار، و حادثه خانه سالمندان.
یه نفر دیگه هست.
میدونم.
همدست نیستن.
حدس میزنی ۴۰۶ کی باشه، نه؟
ببخشید.
الان نمیتونم بگم.
فعلاً، بیایم ارتباط بین اون و ۴۰۶ رو پیدا کنیم و قطعش کنیم.
بعدش…
خوبی؟
خوب به نظر نمیای.
خوبم.
بله، آقا.
اگه چیزی لازم داشتی...
نه.
خوب نیستم.
ببین،
فکر میکردم شرایط رو خوب کنترل کردم
و بهتر از همه قضاوت کردم.
فکر میکردم خیلی دقیق زندگی کردم
که تو هیچ تله‌ای نیفتم.
ولی…
چرا نمیدونستم؟
وقتی فکر میکنم،
بیشتر از چندتا نشونه بود.
شاید فقط نادیده‌شون گرفتم.
محکم باور داشتم که درست نیست،
با ناامیدی امیدوار بودم که نباشه.
ولی نباید این کارو میکردم.
باید حداقل خودم رو آماده میکردم.
اگه این کارو میکردم،
الان نمیدونستم چیکار کنم.
تا فردا وقت داری تصمیم بگیری.
یا میتونیم به دو میلیارد وون بسنده کنیم.
تا فردا وقت داری.
که انگار به خاطر عشق باهاش ازدواج نکردی.
حتی الانم دوستش نداری.
اگه اینجوریه،
ترکش کن.
اون ران هونگ هی-جوئه…
کافیه.
هرچی مینوشتم طولانی‌تر میشد.
۱۰۰ سوال، ۱۰۰ جواب
صبر کن. یه چیز یادم رفت.
زبان اشاره برای
بخشش چیه؟
ببخشید اشتباهاتت رو؟
سخته.
بخشش.
کلاس امروز رو همینجا تموم کنیم.
جواب ندادی، واسه همین دوباره پیام دادم. امروز ببینمت.
پیش ثبت‌نام کاندیداها برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۱ام،
که مارس سال آینده برگزار میشه، هفته آینده شروع میشه.
آقا.
در مورد اون وظیفه‌ای که گفتی مرتب بررسی کنم.
در مورد دختر بزرگ رئیس هونگ ایل-گیونگ، هونگ این-آ.
عزیزم.
دختر بزرگ رئیس هونگ برگشته کره.
خب که چی؟
منظورت چیه؟
باید باهاش ملاقات کنی.
و ازش بپرسی چرا اون خرابکاری رو به بار آورد.
نه، قبل از اون ببینیم می‌تونیم کنترل کنیم…
داری می‌نوشی؟
حالت خوبه؟
نمیتونم بنوشم؟
توی یه روز مثل امروز؟
امروز چه خبره؟
چی شده؟
یه روزی که هیچ‌کس یادش نمیاد.
یه روزی که نباید یادش باشه.
این چیزی بود که بابات تصمیم گرفت.
خب که چی؟
چرا؟ باید تظاهر کنی که برات مهمه؟
این بهت کمی احساس گناه رو میده؟
منو نخندون.
بیست سال پیش امروز،
هم تو و هم من می‌دونیم واقعاً چه احساسی داشتیم!
چی؟
احساس آزادی.
تغییر دادن ذات آدم؟
خوبی.
باید این-آ باشی.
چطور جرات می‌کنی با دستای کثیفت به من دست بزنی؟
هی-جو.
چطوری؟
یادت میاد؟
بچه که بودیم، زیاد می‌رفتیم آکواریوم.
وقتی به آب خیره می‌شدم، حس می‌کردم همه صداهای دنیا محو میشن.
حس آرامش می‌داد بهم.
بریم نمایش پری دریایی که دوست داری رو ببینیم.
زود شروع میشه.
چقدر جالبه، نه؟
که من اینجوری دارم حرف می‌زنم.
باید شانس آورده باشم.
عمل موفقیت‌آمیز بود.
وقتی بچه بودم، هیچ عملی نمی‌تونست منو درست کنه.
اما، هی-جو…
چرا هنوز همونجوری موندی؟
حالا می‌تونی حرف بزنی.
لازم نیست دیگه ساکت بمونی.
می‌دونستی؟
آره.
حرف نمی‌زدی…
به خاطر من.
می‌دونم.
کار وحشتناکی باهات کردم.
می‌دونم کارم خیلی بد بود،
ولی نمی‌خواستم تنها از هم بپاشم.
کسی رو می‌خواستم که باهام بدبخت باشه
با من.
هی-جو.
خب که چی؟
حالا که حالت خوبه، بهم اجازه می‌دی حرف بزنم؟
نه، این به تو ربطی نداره.
من تصمیم می‌گیرم.
نمی‌ذارم دیگه تو زندگی‌ام دخالت کنی.
نمی‌دونی چی می‌گم، نه؟
مهم نیست.
من حرفمو می‌زنم، مثل کاری که تو می‌کنی.
ماجراجویی مرموز پری دریایی کوچولو
من از پری دریایی کوچولو خوشم نمیاد.
ازش متنفرم.
این-آ
هی-جو.
امروز باید یه چیزی بهت می‌گفتم.
فکر می‌کنی پیک سا-اون رو خوب می‌شناسی؟
قبل از عروسی، من تورو بهش ننداختم.
اون تو رو خواست.
در عوض اینکه منو ول کنه،
یه ارتباط با خانواده ما می‌خواست،
پس تو رو گروگان گرفت.
به یه نتیجه رسیدم.
اون تماس گیرنده، ۴۰۶، توی آدم‌ربایی، انفجار، و حادثه‌ی آسایشگاه دست نداشت.
یه نفر دیگه‌ست.
فقط…
گوشیم گم شده.
چرا داره اینجا دنبال اون می‌گرده؟
پیک سا-اون
باید دیوونه باشم.
چطور فهمیدی؟
درباره چی؟
که تمام روز بهت فکر می‌کردم.
هر روز با تلفن حرف می‌زدیم.
ولی هنوزم خیلی چیزا هست که از تو نمی‌دونم.
حالا می‌خوام بیشتر بدونم.
خب…
چطوره هر کدوم یه سوال بپرسیم و جواب بدیم؟
خوبه.
ولی از الان به بعد،
فقط حقیقت رو می‌گیم.
دقیقاً همینو می‌خوام.
بفرما.
یه روز قبل از عروسی،
گفتی با اینا ملاقات کردی و یه معامله کردی.
معامله‌تون راجع‌به هونگ هی‌جو بود؟
آره.
نوبت منه.
چی؟ سوالم هنوز تموم نشده.
جواب دادم، پس تموم شده.
دفعه بعد خوب فکر کن قبل از اینکه بپرسی.
نوبت منه.
هونگ هی‌جو الان تحت تهدیده؟
چرا فکر می‌کنی تحت تهدیده؟
۴۰۶، تو هی‌جو رو دزدیدی
و حتی به پدرش حمله کردی.
کاملاً دیوونه‌ای.
هی‌جو هیچ‌وقت طرف
کسی مثل تو نمی‌شه.
اون تحت تهدیده، ولی هم نیست، باشه؟
حالا نوبت منه.
تو هی‌جو رو گروگان گرفتی
که به جاش اینا رو از ازدواج اجباری آزاد کنی؟
کی اینو بهت گفته؟
از اینکه اینو می‌پرسی، حدس می‌زنم درسته.
درسته.
من…
خیلی کابوس می‌بینم.
بچگی بیشتر می‌دیدم.
من
بهت کمک می‌کنم.
کنارت می‌مونم.
اشکالی نداره.
هر دفعه چیزی که آرومم می‌کرد…
حرکات اون دختر همسایه بود
که هر شب زبان اشاره تمرین می‌کرد.
ولی اون دختر
هیچ‌کس رو نداشت
که بهش تکیه کنه، هیچ‌جا.
چون برای اون،
خونه رئیس هونگ مثل زندان بود.
می‌خواستم بهش کمک کنم فرار کنه.
امیدوار بودم که بتونه
اون خونه رو ترک کنه و آزادانه زندگی کنه.
ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم…
که خودم بشم…
زندان جدید هی‌جو.
زندان؟
یه زندگی زناشویی با من
بعد از ترک اون خونه
باید براش مثل زندان بوده باشه.
به همین خاطر با یه آدم دیوونه قاطی شد تا ازم طلاق بگیره، درسته؟
حالا نوبت منه.
آیا هونگ هی‌جو…
هنوزم طلاق می‌خواد؟
جواب بده، ۴۰۶.
این چیزی نبود که همیشه می‌گفتی؟
که هی‌جو رو ول کن و همه‌چی رو برگردون به حالت قبل.
که رهاش کنی.
اون دیگه نمی‌خواست دلش رو به چیزی خوش کنه.
یه روزی،
همه‌چی عوض می‌شه.
بهتر می‌شه. سه سال صبر کرد و امیدوار بود.
اگه رهاش کنی،
فکر می‌کرد دیگه آسیب نمی‌بینه
یا دیگه ناامید نمی‌شه.
این چیزی بود که هونگ هی‌جو فکر می‌کرد.
احیاناً،
آیا هی‌جو می‌خواد…
صداقت،
توجه،
درک،
و محبت؟
این چیزیه که می‌خواد؟
چی داری می‌گی؟ چیزی که من می‌گم...
می‌تونم اینا رو بهش بدم.
می‌تونم همه‌چی رو بهش بدم.
اگه این چیزیه که هی‌جو می‌خواد، هر چقدر لازم باشه بهش می‌دم.
چرا یهو می‌خوای این کار رو بکنی؟
تا حالا برات مهم نبود که من زنده‌ام یا مرده،
یا کنارتم یا نه.
از همون اول،
این ازدواجی نبود که هی‌جو می‌خواست.
من اونو به عنوان گروگان کنارم نگه داشتم،
فکر می‌کردم یه روزی…
باید رهاش کنم.
به همین خاطر انقدر بی‌رحم بودی؟
که دلبسته نشی؟
ولی اگه این چیزیه که هی‌جو می‌خواد،
همه‌چی فرق می‌کنه.
پس به من قول بده.
اگه تلاش کنم
و بتونیم تغییر کنیم،
قول بده دیگه هیچ‌وقت این تماس رو نگیری.
بستگی داره چطوری رفتار کنی.
وای، خانم.
امروز خیلی جوون و زیبا به نظر میای.
البته.
سنم ممکنه بیشتر بشه، ولی نباید قد لباسم کوتاه بشه.
البته.
نمیشه یکم جوون‌تر لباس بپوشی؟
چرا باید سختی بکشم تا جوون‌تر به نظر بیام؟
حق با توئه.
بهت نمیاد.
تو همینجوری هم جذابیت خاص خودتو داری.
بسیارخب، پس.
بیا تو. موفق باشی امروز.
بریم. باشه.
سخنگو پاک چقدر پول می‌خواد؟
چی؟
قیمتش چقدره؟
موفق باشی توی مذاکره.
بین والدین و فرزندان،
باید یکم شوخی و بگو و بخند باشه.
نمیدونم.
مگه تو هم اندازه من نمیدونی؟
گرفتن حرف از یه بچه لجباز
سخت‌تر از تربیت کردنشه.
دختر بزرگترت.
میدونی چطوره؟
چرا یهو اونو مطرح کردی؟
این روزا به یادش میفتم.
نمیدونم چطوره.
-آماده‌ای؟ -تا حالا به اردو نرفتم.
-خوب سازماندهی کردم. -یکم استرس دارم.
اون مثل بالش امنیتیته؟
پس فقط آقای پاک و آقای پارک هنوز نیومدن؟
-زنگ بزنم بهشون؟ -نه.
چی؟ اون چیه؟
اون چیه؟
تشکر از تیم سخنگوها
به تیم سخنگوها، ممنونم
بریم.
کارکنان دفتر سخنگو؟
-بله. -نهارها رسیدن.
-ممنون. -بفرمایید.
این‌ها رو پخش کن.
این‌ رو بگیر.
ممنون.
وای.
-مال منو داری؟ -وای.
ببین قلب‌ها رو.
یه اداره پر از عشق.
آقای کانگ، این همینه؟
من نبودم. من اینا رو سفارش ندادم.
کی فرستاده اینا رو؟
نمیدونم.
همه اینجان؟
-سلام. -سلام.
نهارها هم رسیدن.
صبر کن، شما اینا رو سفارش دادین، آقا؟
-بریم. -صبر کن…
-چی؟ -چی شده؟
-بذار… بریم. -چی؟
ببین این قلب رو.
نمیدونستم ناهار برامون آماده کرده.
این جا خالیه؟
یکی میخوای؟
من…
ماشین زده.
بدتر نمیشه اگه عقب بشینی؟
درسته. پس چرا اونجا نمیشینی؟
فکر کنم وسایلم رو اینجا بذارم.
متوجه شدم.
پس اینجا میشینی؟
ممنون.
قهوه…
با معده خالی خوب نیست، خانم هونگ.
مدرک؟
ما پلیسیم؟ چطوری مدرک پیدا کنیم؟
شاهدی؟
مدرکی نیست. چطوری شاهد پیدا کنیم؟
تازه، این بچه‌ها خانواده ندارن.
هنوز تو مرحله توسعه است. اگه بیشتر بگردیم…
الو؟
آقای هان؟
چی؟
گوشی رو روم قطع کرد.
میخوان قضیه رو صاف کنن؟
-خب… -اگه داستان نئو تیوبرها جعلی باشه،
مسئولیت قبول میکنی؟
چرا من مسئولیت قبول کنم؟
باید قبول کنی.
چرا اینقدر پرانرژی کمک می‌کنی؟
چون…
چرا اینقدر خرید می‌کنی؟
زیاد نیست.
حداقل برای بچه های گرسنه‌ای که شکمشون هیچ‌وقت پر نمیشه.
من فن پر و پا قرصشم!
باید ازش امضا بگیرم.
باورم نمیشه.
خیلی ممنون.
-سلام! -باحاله.
ممنون.
تو نامزد دکتر سانگ-وو هستی؟
چی؟
می‌خوای گذشته تاریکشو ببینی؟
اگه بعد از دیدنش هنوز دوسش داشتی، عشق واقعیه.
نه، صبر کن. من نامزد دکتر سانگ-وو نیستم.
بچه‌ها، بیاید غذا بخوریم!
مراقب باش.
بیاید غذا بخوریم.
نه، نمی‌تونی نگاه کنی!
صبر کن! هی!
هی! این درست نیست.
این عکس…
شنیدم بچه‌ها شروع کردن به ناپدید شدن حدود این زمان.
این قبل از اینکه تو اینجا بیای.
چیزی می‌دونی؟
نه، نمی‌دونم.
آیا والدین واقعی بچه‌ها بعداً برگشتن دنبالشون؟
پس، بچه‌های گم‌شده خانواده‌ای نداشتن که دنبال‌شون بگرده
و هیچ‌کس این مدت به یادشون نبوده.
شین یونگ‌سوک عاشق تیله‌بازی بود، و خیلی رقابتی بود.
لی جین‌یونگ عاشق ماشین‌ها بود.
پارک مین‌وو. اون خیلی…
خیلی شیطون بود.
من اونا رو یادمه.
این سه تا.
این عجیبه.
شنیدم
که چهار تا بچه ناپدید شدن.
یکی دیگه هم هست؟
آره، اینجا.
یکی از دوقلوها.
تغییر برنامه. امروز روز موعوده.
نه، نخوابیده بودم.
تنهایی سخته؟ ببخشید که نتونستم بیام.
چی؟
آره.
دوستت دارم، عشق نهایی من در این جهان!
پارک یون-یونگ، خیلی دوستت دارم!
عذر می‌خوام.
چطور این کارو می‌کنی؟
ببخشید؟
همین کاری که کردی.
دوستت دارم، عشق نهایی من در این جهان.
تو توی این کارِت خوبی.
می‌دونی،
اولش سخته، ولی بعدش راحت‌تر میشه.
فکر کن داری یکم چاشنی به محبتت اضافه می‌کنی.
با یه چشمک بگو.
صبر کن،
تو محبت نشون می‌دی، درسته؟
چند وقته ازدواج کردی…
سه سال.
تقریباً تازه‌عروس هستید. پس چرا؟
می‌دونی، زمان چقدر سریع می‌گذره.
احساس می‌کنم دیروز ازدواج کردم، ولی ده سال گذشته.
زمان خیلی سریع می‌گذره،
صرفه‌جویی توش چه فایده‌ای داره؟
وقتی کنارت هست، بهش بگو دوستش داری
و ازش تشکر کن
تا جایی که می‌تونی.
الان دیگه وسایل رو باز کردیم و گرم شدیم.
ممنون از بسته‌های ناهار، آقای پیک!
ممنون.
حالا که سیر شدیم، مسابقه ورزشی رو شروع کنیم؟
وای.
یکی جلوی آقای کانگ رو بگیره.
آره. کی فکرشو می‌کرد اینقدر به رویدادها علاقه داشته باشه؟
همه رویدادها به صورت دوتایی برگزار میشن.
تیم‌ها خواهند بود سخنگوها در برابر مترجم‌ها.
بیا تیم بشیم، هی‌جو.
نه.
اومدیم با مترجم‌ها ارتباط برقرار کنیم.
هدف این اردو چیه اگه تیم‌ها رو اینجوری بچینی؟
شاید تیم‌ها رو قاطی کنیم؟
آقای پیک، چرا یکی از مترجم‌ها رو اول انتخاب نمی‌کنی…
باشه.
بیا تیم بشیم، خانم هونگ.
پس، این یه تیمه!
-موفق باشین. -بقیه هم تیم بشن.
جایزه چیه؟
-تیم برنده... -بذارید خودشون انتخاب کنن.
-ببخشید؟ -تیم برنده می‌تونه جایزه‌شو انتخاب کنه.
شروع کنیم.
چیزی که می‌خوان!
گرم کنید.
رویداد اول فقط یه گرم‌کردنه.
شروع می‌کنیم با مسابقه طناب‌بازی دونفره!
حالا.
این رویداد جا برای اشتباه زیاده، پس دوبار فرصت دارین.
شروع می‌کنیم با پارک دو‌جائه و کیم ته‌کیونگ.
-باشه، بچرخونش. -موفق باشی.
دارم میام.
خوب بود.
خوبه!
عالیه!
اول من میرم تو. زمان‌بندی رو درست کن و بپر.
سرعت، واکنش، زمان‌بندی و تمرکز همه مهمن.
آقای پارک، خیلی آروم به نظر می‌رسی.
هفت، هشت!
خیلی بد شد.
چندتا؟
میشه هفت‌تا.
-حالا، بعدی. -آفرین.
باشه، بعدی.
تیم آقای پیک.
بیا جلو.
یک.
حالت خوبه؟
-آروم باش. -صفر شد.
آقای پیک، باختی!
ببخشید.
یک‌بار دیگه. بعدی.
این بار روانه.
حالا.
کلک رو فهمیدم.
این‌بار خوب می‌تونم انجام بدم.
چند تا پرش که ریتم رو پیدا کنم، بعد تو می‌تونی...
گوش می‌کنی؟
اول من می‌رم. فقط دنبالم بیا.
دوازده.
چند تا شد؟
-این‌بار شد ۱۲ تا. -باشه.
خب، بریم سراغ تیم آقای پیک. تیم پیک؟
-الان! -آفرین! باشه!
-تو باید بری. -برو، آقای پیک!
وقتی آقای پیک بیاد، می‌شماریم.
بالاخره یکی رو پیدا کردیم.
خانواده قربانی.
اگه برادر کوچیکش زنده باشه و دنبال برادرش بوده باشه،
شاید چیزی بدونه.
می‌دونم.
ولی…
پیدا کردن اینکه کجاست یا چطوری زندگی می‌کنه آسون نیست.
خب، مدیر گفت که مدارک قدیمی گم شدن یا دور انداخته شدن
وقتی بنیاد عملیاتی تغییر کرد.
خب، فعلاً،
از بچه‌های یتیم‌خونه که می‌شناسم می‌پرسم.
ایده عالیه.
فینال مسابقه سه‌پا.
آقای پیک و هونگ هی‌جو
در برابر جونگ وون‌بین و آن جین‌هی.
کدوم تیم برنده میشه؟
به هرحال، تبریک!
چه جایزه‌ای برای تیم برنده آماده کنیم؟
بگو اگه چیزی می‌خوای.
یه چیزی می‌خوام.
هوا خوبه. زاویه خوبه.
و مدل‌ها…
شما دو تا باز دعوا کردید؟
می‌شه نزدیک‌تر بشید؟
آره، خوبه.
ولی یک عکس واقعاً کافیه؟
یعنی، این جایزه نفر اول شماست.
گوشت و برنج هست.
نیازی ندارم.
یه عکس یادگاری کافیه.
باشه، پس.
حالا.
لبخند بزن.
بیشتر!
خوبه.
حالا… سرت رو کج کن.
کج کن. نه، به سمت وسط، آقای پیک.
آفرین. خوبه. عالیه!
خوبه. تکون نخور.
یک قلب با دست درست کن.
عالیه.
حالا.
الان می‌گیرمش.
خوبه.
لبخند بزن!
صبر کن.
بیا استراحت کنیم.
یکم استراحت کنیم.
ولی انگار برای هیمالیا لباس پوشیدی.
آره.
چرا خواستی این کوه رو بری؟
من پیشنهاد دادم؟ من؟
اون مردی که اون بالا پرواز می‌کنه داد.
وای، خب…
می‌تونی استقامت هونگ هی‌جو رو باور کنی؟
غیرمنتظره‌ست.
فقط استقامتش نیست.
اون دو تا شیمی خوبی ندارن؟
منم همین حس رو داشتم.
توی مسابقه سه‌پا،
-چقدر با هم هماهنگ بودن. -آره!
طرف زن داره!
ترسوندیم!
قبلاً هم همینو گفتی.
اون روز مصاحبه بینشون جرقه زد.
-کی گفتم؟ -وای.
بس کن دیگه، کمکم کن پاشم.
بیا. یک، دو!
-لباس کوه‌نوردیتو از کجا خریدی؟ -الان وقتش نیست.
تو بیشتر از همه تیپ زدی.
اینجا.
از بین ما کی از همه جوونتره؟
منم. منم.
خیلی قشنگه.
رسیدیم.
خیلی قشنگه.
هی‌جو.
عکس بگیریم؟
-آره. -چرا که نه.
یک، دو، سه.
خسته نباشید، همه.
بیاید جمع شید. یه عکس دسته‌جمعی بگیریم.
اینم بنر.
نگهش دار.
دوتا دوتا؟
باشه، عقب.
از پشت هل ندید.
اگه بیفتی، دیگه رفته‌ای، فهمیدی؟
حالا.
باشه، خوبه. جمع شید.
بیشتر نزدیک شید.
-نزدیکتر. -باشه، خوبه.
ببین اونجا رو.
اون سخنگوی پک سائه‌ئون نیست؟
-درسته. -خودشه!
-با ما عکس می‌گیری؟ -چقدر خوشتیپی!
یه لحظه.
-میشه با شما عکس بگیریم؟ -بعد از عکسمون.
یه لحظه صبر کنید.
یه لحظه. لطفاً هل ندید.
لطفاً نظم رو حفظ کنید.
یه لحظه.
آقای پارک.
دوستان، هل ندید. نظم رو حفظ کنید.
آقای پارک! آقای پک!
ببخشید!
وای، نه!
-چیکار کنیم؟ -چی شده؟
یه نفر افتاد.
-کی؟ -هونگ هی‌جو.
تو یه چشم به هم زدن افتاد. از پرتگاه پایین.
عقب برید. لطفاً عقب برید.
هونگ هی‌جو.
هونگ هی‌جو!
داشتیم عکس دسته‌جمعی می‌گرفتیم،
که یه عده کوهنورد اومدن.
اومدن داخل و شروع کردن به هل دادن.
اول تیم نجات رو بفرستید.
ساعت نزدیک شش شده. اگه هوا تاریک بشه، بد میشه.
آقای پک!
چطور از اونجا اومد؟
قبل از اینکه شما برسید، رفت پایین.
-اون پایین؟ -حالت خوبه؟ آسیب دیدی؟
چطور تونستی اینجوری بری پایین؟
یه درخت شکسته دیدم.
فکر کنم وقتی می‌افتاد به اون خورد.
میشه سریع سگ‌های نجات رو بفرستید؟
آره، ولی وسایل گمشده رو نداریم.
میتونن اینو بو کنن.
کت من دور کمرش بسته‌س. عجله کن.
تماس گرفتی؟
نه، نمیتونم تماس بگیرم.
هونگ هی‌جو
شماره‌ای که گرفتید…
آقای پک. اینجاست.
دوستان، لطفاً هل ندید. نظم رو حفظ کنید.
یه نفر…
خواهر؟
میدونی این چه گوشی‌ایه؟
این…
فقط میتونه با پک سائه‌ئون تماس بگیره.
واقعاً راست گفتی؟
چرا اینقدر دقیق و منظمه؟
هونگ هی‌جو!
پارک دو‌جه
-چی شده؟ -هنوز دارن می‌گردن.
تا ۳۰۰ متر پایین‌تر از پرتگاه رو دارن می‌گردن، ولی…
ان‌بی‌ان کانگ ته‌کیونگ
خبرنگارا پشت هم زنگ میزنن. یعنی به رسانه‌ها درز کرده؟
خودم بررسی میکنم. محدوده جستجو رو هم گسترش میدم.
فیلم‌های دوربین مداربسته چی؟
پلیس فیلمای اطراف مسیر و قله رو چک میکنه.
اعضای تیم ما و افرادی که اون موقع اونجا بودن، دارن بازجویی میشن.
-اگه چیزی پیدا کردی، -بلافاصله بهم زنگ بزن.
اخبار روزانه چوگیونگ پارک گوک-جین
می‌خوای جواب بدی؟
نه، نمی‌دم.
چون منتظر یه تماس دیگه‌م.
دارن جستجو می‌کنن؟
چرا چیزی نمی‌شنوم؟
نباید بالگردها و پهپادها دنبالم باشن؟
قراره اینجوری گیر بیفتم؟
دارم مجازات می‌شم.
باید زودتر اعتراف می‌کردم.
آره، بهتره.
آخرش بهش می‌گم.
آره.
شاید جواب نده.
نه.
اگه جواب نده تمومه. باید خودمو جمع‌وجور کنم!
خودتو جمع کن.
پیک سا-اون
جواب بده. نه. جواب نده.
لطفا جواب بده.
هونگ هی-جو!
هی-جو.
منظورم…
۴۰۶.
هی-جو چی؟
حالش چطوره؟
فکر می‌کنه با هم در ارتباطیم؟
۴۰۶، صدای منو می‌شنوی؟
گفتی وقتی جسد پیدا شد زنگ بزنم.
واسه همین زنگ زدم.
بیا ببرش.
خوبه.
ممنون که بهم زنگ زدی.
هی-جو کجا افتاد؟
فقط مکان رو بهم بگو.
نمی‌دونم.
۴۰۶!
خوب گوش کن به حرفم.
یه جعبه کمک‌های اولیه توی کوله‌پشتی هی-جو گذاشتم.
ته جعبه، یه فشنگ نورافشان هست.
می‌تونی با زدن درش روشنش کنی.
امیدوارم هی-جو پیداش کنه و استفاده کنه.
نظر تو چیه، ۴۰۶؟
اگه هی-جو بیدار بشه،
سعی نمی‌کنه چیزی پیدا کنه؟
می‌ترسی؟
من؟
از چی باید بترسم؟
من…
الان خیلی ترسیدم.
پیک سا-اون
۴۰۶!
آنجایی؟
جواب بده!
صداتو می‌شنوم.
دما افت کرده.
فکر می‌کنی هی-جو سردشه؟
نمی‌دونم ژاکت منو پوشیده یا نه.
توی کوله‌ش آب هم هست.
نباید کم‌آب بشه.
باید آب بخوره.
آفرین.
می‌بینمش.
زود بیا.
دارم میام. قطع نکن!
و اگه می‌تونی،
لطفا به هی-جو بگو
نگران نباشه.
بگو من دارم میام!
مهم‌ترین سوال.
صورتشو دیدی؟
واقعیه؟
احساس پشیمونی می‌کردم.
فکر نمی‌کنم برات کافی بودم.
نه، منظورم فقط خودمه!
باید گوشیمو پس بدی.
دارم میام. درو باز کن.